De Geschiedenis van de Triumph TR2: De Evolutie van een Iconische Sportwagen

De Triumph TR2, vaak gezien als de basis van de succesvolle TR-serie, heeft een speciale plek in de geschiedenis van Britse sportwagens. De creatie is het resultaat van een zorgvuldig ontwerpproces en verbeteringen, gebaseerd op de lessen die werden geleerd van zijn voorganger, de Triumph 20TS, die soms de 'TR1' wordt genoemd. De TR2 werd ontworpen om te kunnen concurreren met MG en Morgan in de export van sportwagens naar Noord-Amerika. Hij werd ook gebouwd omdat Sir John Black, de baas van Standard Motor Company, een mislukt bod op Morgan had gedaan. Dus wou hij zelf sportwagens maken die konden concurreren met Morgan. Triumph maakte reeds de Triumph Roadster, maar deze was ondertussen gedateerd en had te weinig vermogen. De nieuw gebouwde wagen 20TS, alias TR1, werd geen succes wegens te klein, slechte wegligging en rijgedrag, niet mooi genoeg. Maar de herwerkte vernieuwde versie TR2 bleek wel een schot in de roos. De TR2 was bedoeld om het gat in prijs tussen de Jaguar XK en de trage MG T serie op te vullen, en “sportiever” te zijn dan de MG (dus sneller). Zeker de Amerikaanse kopers waren enthousiast, en het werd een financiële voltreffer voor Triumph.

De Geboorte van de Triumph TR2

Na de teleurstellende ontvangst van de 20TS op de London Motor Show in 1952, besloot Standard Triumph het ontwerp grondig te herzien. Onder leiding van Ken Richardson, die een cruciale rol speelde in de ontwikkeling van de TR2, werd het oorspronkelijke concept herwerkt om te voldoen aan de verwachtingen van zowel critici als potentiële klanten. Het doel was het creëren van een sportwagen die niet alleen snel en wendbaar was, maar ook betrouwbaar en geschikt voor de internationale markt. De TR2 werd uiteindelijk voorgesteld op het Autosalon van Genève in maart 1953, waar het onmiddellijk de aandacht trok van autoliefhebbers en de pers. De auto was uitgerust met een verbeterde 2,0-liter viercilindermotor, gebaseerd op de Standard Vanguard-motor, die nu ongeveer 90 pk leverde. Dit gaf de TR2 een topsnelheid van meer dan 160 km/u, wat indrukwekkend was voor een betaalbare sportwagen in die tijd.

Ontwerp en Prestaties

De Triumph TR2 was niet alleen snel, maar ook een van de meest betaalbare sportwagens van zijn tijd. Het ontwerp was simpel maar effectief, met een laag zwaartepunt en een gestroomlijnde carrosserie die aan de aerodynamische optimalisatie voldeed. Het chassis, dat was verbeterd na de kritiek op de 20TS, bood een uitstekende stabiliteit en handling, waardoor de TR2 een genot was om mee te rijden, zowel op de weg als op het circuit. Een van de belangrijkste wijzigingen was de herziening van het ophangingssysteem en remmen, die nu betrouwbaarder waren en beter geschikt voor sportief rijden. Het interieur van de TR2 bood meer comfort en ruimte dan zijn voorganger, met een eenvoudig maar functioneel ontwerp waardoor de bestuurder zich volledig op het rijden kon focusen.

Succes op de Weg en op het Circuit

De TR2 was niet alleen een succes op de weg, maar bewees ook zijn waarde op het circuit. De auto werd al snel populair in verschillende racecategorieën, waaronder rally's en uithoudingswedstrijden. In 1954 behaalde een standaard TR2 de tweede plaats in zijn klasse tijdens de 24 uur van Le Mans, wat bijdroeg aan de reputatie van de auto als een betrouwbare en capabele sportwagen. Het succes van de TR2 op de internationale markt, met naam in de Verenigde Staten, legde de basis voor de verdere ontwikkeling van de TR-serie. De auto werd populair onder zowel amateur- als professionele coureurs en vormde de basis voor latere modellen zoals de TR3 en TR4, die verder verfijnd en verbeterd werden.

De Erfenis van de Triumph TR2

De Triumph TR2 wordt vandaag de dag herinnerd als een van de meest iconische Britse sportwagens van de jaren 1950. Het was een betaalbare auto die de grenzen van prestaties verlegde en de weg vrijmaakte voor een nieuwe generatie sportwagens. Dankzij het eenvoudig maar effectief ontwerp en de indrukwekkende prestaties blijft de TR2 een geliefde klassieker onder verzamelaars en vintage autoliefhebbers. Hoewel de 20TS (TR1) slechts een voetnoot in de geschiedenis is, is het verhaal van de TR2 een bewijs van wat mogelijk is wanneer een team van krachtige ingenieurs en ontwerpers samenwerkt om uitzonderlijk iets te creëren. De Triumph TR2 is niet alleen een auto, maar ook een symbool van innovatie en vastberadenheid in de naoorlogse auto-industrie. De Triumph TR2 vestigde op 20 mei 1953 een snelheidsrecord op de Jabbeke-autoweg in België. Onder leiding van testcoureur Ken Richardson behaalde de TR2 een gemiddelde snelheid van 124,899 mph (200,34 km/u), wat destijds een record was voor een productieauto met een tweeliter motor. Dit record werd gevestigd op een rechte, acht mijl lange sectie van de Jabbeke-autoweg, die ideaal was voor snelheidsproeven. De prestatie droeg bij aan de wereldwijde bekendheid van de Triumph TR-serie.

De Triumph TR2 Francorchamps

Bij Impéria te Nessonvaux bij Luik, waar men al jaren assemblage en productie deed voor het Britse Standard en Triumph, dacht men dat een meer comfortabele variante van de TR moest mogelijk zijn, zonder de prestaties van de auto te verminderen. De vereiste was dat de wagen uiterst licht moest blijven en dat aan de stroomlijn zo weinig mogelijk werd gewijzigd. In 1954 bracht men de TR2 “Coupé Francorchamps” op de markt die inderdaad even snel, vinnig en baanvast was als de originele TR2, maar die meer luxe en comfort bood dan het originele product. De naam “Coupé Francorchamps” was een verwijzing naar ons nationaal circuit waar de TR2 behoorlijke successen behaalde. Die naam benadrukte nog eens het uiterst sportieve karakter van de auto. Onderstel, motor en achteras zijn identiek aan de “gewone” TR2, maar enkele van de koetswerkonderdelen werden herwerkt onder leiding van Franz Pardon, het toenmalige hoofd van de ontwikkelingsafdeling. Met al deze veranderingen woog de “Coupé Francorchamps” slechts 947 kg en was nog altijd even snel als de originele TR2. Volgens de schaarse gegevens die er zijn, werden er ongeveer 22 Francorchamps gebouwd, een aantal als superluxe model, en als gewoon model.

Pluspunten van de Coupé Francorchamps

Men moet toegeven dat de Coupé Francorchamps in zijn geheel eleganter is. Hij zorgt voor meer veiligheid want hij heeft echte deurklinken en -sloten en ook een slot op de motorkap. Hij biedt meer comfort en bescherming, hij heeft echte zijruiten in securit glas en echte deuren. Hij geeft een beter uitzicht naar voor, achter en opzij, door een groter ruitoppervlak, wat ook bevorderlijk is voor de veiligheid. Maar echt revolutionair voor zijn tijd was de ‘sunroof’ in plexiglas die kon gesloten, op een kier gezet of volledig weggenomen worden. Verder kon de Coupé Francorchamps uitgerust worden met een overdrive-versnelling, een radio, spaakwielen, ruitenwissers met 2 snelheden en een speciaal houten stuurwiel. Deze auto was bijna even duur als de Jaguar XK120, en maakte hem daarom minder commercieel aantrekkelijk, de Jaguar had meer naam en faam, was iets ruimer, en trok een ander publiek aan. Op het eerste gezicht is deze auto identiek aan de cabrio versie, maar er zijn wel veel verschillen zowel aan het exterieur als het interieur.